Gisteren maakte ik iets heel grappigs mee!

 

Ik keek maandag naar een bepaald programma op Net 5 (kan er niet al teveel over zeggen in verband met de privacy van die persoon) en daarin zag ik een vrouw waarvan ik meteen dacht: " hey die ken ik!" Maar ik kon niet bedenken waarvan dan. Nu denk ik wel vaker dat iemand een bekend gezicht heeft, dus dat was niet echt bijzonder. Ik bedacht me dat ik haar vast ook weleens in een ander programma had gezien en dacht er verder niet meer over na.

 

Gisteren was ik aan het werk. Ik zag een moeder in de deuropening staan en wist meteen: dat was die vrouw van TV!!  Ik twijfelde of ik haar nu daarover aan zou spreken. Zo goed ken ik haar nog niet. Zou ze dat niet gek vinden? Zometeen is ze het toch niet, maar heeft ze een dubbelganger ofzo! Ik besloot toch een gesprekje met haar  aan te gaan en begon met:

 

" Mag ik wat vragen? Er is een programma op Net 5 en nu zag ik een vrouw die..."ja dat ben ik" zei ze enthousiast! En vervolgens hadden we echt een heel leuk gesprekje!

 

Ik vond het zo grappig!!:)

Gisteren was het dan zover: het vrijgezellenfeestje van Anke! (daarover later meer)! 's middags hadden we een workshop sieraden maken. Hartstikke leuk!! We hebben allemaal prachtige creaties gemaakt (foto's komen ook nog)! Geinspireerd door gisteren ging ik vandaag ook weer aan de slag met het maken van een ketting. kleine priegelige kraaltjes probeerde ik door het draadje te krijgen. En ondanks dat het niet snel ging, lukte het wel!

 

Toen ik zo bezig was dacht ik: "zag mijn ambulant begeleidster van vroeger me nu maar!"

 

Omdat ik een kleine beperking heb (zie blog: Beperkingen) kreeg ik op de basisschool en middelbare school begeleiding van een vrouw. Best een aardige vrouw hoor en ze bedoelde het vast allemaal goed maar ze liet geen kans onbenut om "realistisch" te zijn. Dit betekende vooral: de dromen die ik had van de baan schuiven omdat die volgens haar niet haalbaar zijn. Zo zou ik niet slim genoeg zijn om HBO te doen (ik heb toch al echt anderhalf jaar mijn diploma op zak) en ook een hoop andere dingen die ik wilde in het leven waren te hoog gegrepen volgens haar.

 

Inmiddels heeft God mij zo gezegend dat al mijn dromen uit zijn gekomen!! Ik ben gelukkig getrouwd, we wonen in ons droomhuisje en ik heb een heerlijke baan!! Ik sta midden in de maatschappij dus hoezo: de dingen die je wilt zijn niet haalbaar?? :)

 

Vorige week vertelde mijn vriendinnetje waarbij MS is ontdekt (zie ook weblog: www.ankevanroekel.web-log.nl) over haar dromen. En ik hoorde mezelf zeggen: " dat is toch niet haalbaar? wees realistisch!" Vandaag besefte ik tot mijn schrik ineens: help ik ben die begeleidster aan het worden!! Ik ben diegene die tegen die ander zegt dat haar dromen niet haalbaar zijn! Wat ERG!! Hoe ben ik zo gekomen? Is het omdat mijn grote dromen nu zijn uitgekomen? Hoe kom ik toch ineens zo realistisch? Dat is niet hoe ik in het leven wil staan!! Ik wil achter de dromen van anderen staan! Hoe onrealistisch die dromen ook lijken! Zonder dromen heb je namelijk ook geen hoop. en wat moet een mens zonder hoop?? Bovendien geloof ik in een God die onmogelijke dingen mogelijk maakt. Dus hoezo onmogelijk en niet haalbaar??

 

Afgelopen vrijdag ging ik naar de musical Joseph en daar zongen ze het nummer: " Laat je droom bestaan" (hoe toepasselijk!)

 

Bij God is alles mogelijk!!  dus: " LAAT JE DROOM BESTAAN!!"

 

Afgelopen zaterdag hadden we zowaar geen plannen! Daarom wilden we "iets" leuks gaan doen samen...maar wat? Na wat brainstormen bedachten we dat het wel leuk zou zijn om naar de HISWA (botenbeurs) in de RAI te gaan. Omdat wij zomers heel graag regelmatig een bootje huren, is onze interesse in boten meer dan gemiddeld dus...op naar de beurs!

 

Het was er superleuk en alle soorten boten die je kan bedenken waren aanwezig (oke oke, geen botters haha)! Het leukste was om binnen te kijken bij de meest dure en luxe plezierjachten. Die doen van binnen niet onder voor een gewoon woonhuis...sterker: dat is nog luxer dan in een gemiddeld woonhuis!! We moesten enorm lachen om de mensen die dan voor zo'n gigantisch jacht stonden en tegen elkaar zeiden: "mwoah die van ons is wel groter!"  hahaha, komen wij aan...

 

 

Anyway...we gingen al 's ochtends en na 2 uur daar rondgeslenterd te hebben, hadden we alles gezien...wat nu? Het zou zonde zijn om nu al naar huis te gaan...maar we waren toch in Amsterdam, dus waarom niet even naar het centrum?

 

Op het station aangekomen ontdekte we dat als we naar het centrum wilden, we eerst over moesten stappen op Schiphol...nou ook goed! Daar hebben we heerlijk gegeten en vliegtuigjes gekeken op het panorama terras. Toen we uitgekeken waren vervolgden we onze reis. Op naar het centrum!!

 

Het centrum was leuk en vooral druk!! pfff wat een mierenhoop bij elkaar! We hebben geshopt en lekker wat gedronken.

 

Wat een heerlijk spontane dag!! Wat hebben we genoten van onze vrijheid zeg!!! Heerlijk!! Wat ben ik God op zo'n dag toch dankbaar voor alles wat Hij ons geeft!!

Ach die arme arme Sven...wat had ik een medelijden met die jongen zeg! Jarenlang zo hard getraind voor die gouden medaille op de spelen..hij was in topvorm en zou die gouden plak ook gekregen hebben..ware het niet dat hij gediskwalificeerd was omdat zijn coach hem de verkeerde baan op stuurde.

 

Voor ons als Nederlanders is dat 'zonde', voor Sven was het een nachtmerrie die werkelijkheid werd. Het is dus eigenlijk helemaal niet gepast om daar grapjes over te maken, ik weet het.

Maar toch, toch moest ik echt ontzettend lachen toen ik gisteren bij " wat vindt Nederland" deze foto zag (sorry Sven):

 

Nou ik heb mn naaimachine gekregen dus de volgende stap was: stofjes kopen/bestellen!

 

We beginnen maar veilig met kussentjes. rechttoe, rechtaan..daar kan niet veel fout aan gaan toch??:)

Hihi k vind ze helemaal leuk en kan niet wachten totdat ze binnen zijn!!

 

 

 

 

 

 

Een aantal jaar geleden had ik het concert van Marco Borsato opgenomen op een ouderwetse videoband. Wat heb ik dit concert veel bekeken!! Heel groot had ik op de band gezet:" concert Marco Borsato!!"  Maar helaas....mn pa had het niet gezien en spoelde zijn programma eroverheen..weg concert! Verschrikkelijk vond ik het, vooral omdat ik dat ene liedje niet meer kon zien...Later ben ik zelf nog 2 keer naar een concert van Marco Borsato geweest, maar nooit meer zong hij dit nummer... Maar...toen kwam de geweldige uitvinding: YOUTUBE!!!!

 

En daar was het liedje weer. Ik besefte weer waarom ik het toen zo verschrikkelijk jammer vond dat ik het niet meer kon zien...ik krijg kippevel van boven tot onder....eerst die saxofoon, dan de Djambe en de gitaar...en dan de begintonen van Marco's stem.wow wow wow!!! MAGISCH!:

 

Gisteren mocht ik alweer 24 kaarsjes uitblazen! Time flies when you're having fun!!

 

Het was een onwijs leuke dag! 's middags kwam de eerste visite en 's avonds stond/zat er voordat ik het wist ineens 23 man in de woonkamer!! Supergezellig!!!

 

Wat voel ik me toch gezegend met al die lieve mensen om me heen!!!

 

Iedereen ontzettend bedankt voor de lieve kaartjes, felicitaties, wensen, cadeautjes en bezoekjes!!

Poeh poeh, ik heb zwaar werk joh!

Neem nou gisteren:

Toen de kinderen binnenkwamen op de BSO gingen we eerst ochtendgymnastieken met ze in de vorm van stoelendans.

 Na het fruitmoment mochten ze maskers gaan maken, en daarna was het tijd voor een verkleedfeestje!

 

Na het middageten gingen we even naar de grote speeltuin waar het zonnetje volop scheen. Toen we weer terug op de groep waren, mochten ze een filmpje kijken en de laatste activiteit van die dag was cakejes versieren..

 

Ja echt loodzwaar dat werk van mij haha! Het was heerlijk!! Toen ik de kids zo enthousiast zag spelen in hun verkleedkleren, helemaal in hun rol, zei ik tegen mn collega: " heerlijk he hoe ze spelen?!"  Waarop mn collega opmerkte: " je geniet echt he?"  en dat is zo...Ik geniet!!!

 

I just LOVE my work!!:)

Van emancipatie is weinig sprake in ons paleisje. Leuk idee dat: " je moet de huishoudelijke taken eerlijk verdelen", maar als mijn man 50 uur werkt en ik de helft minder, ga ik toch echt niet eisen dat hij, eemaal thuis gekomen, nog even gaat stofzuigen omdat we zo nodig allebei de helft van het huishouden moeten doen. Vragen of hij de was wil doen zal ik helemaal nooit doen, want meneer ziet het nut van kleding scheiden niet in. Dat is volgens hem allemaal maar onzin. Kleding scheiden, dat hebben wasmiddelen-ontwikkelaars bedacht zodat wij meer wassen en dus meer wasmiddelen moeten gebruiken... Een roze handdoek bij de witte was? Waarom niet?...oooh ik heb al nachtmerries bij het idee dat ik al mn mooie kleertjes zometeen weg kan gooien! Ik vind sommige huishoudelijke dingen dus echt vrouwentaken die ik lekker zelf op me neem. En weet je, stiekem vind ik het heerlijk!! Heerlijk om voor het huis en mn mannetje te zorgen...heerlijk om mn vrije dag te besteden aan het op orde maken van ons paleisje. Muziekje aan en boenen maar!

 

Je zou zeggen: burgelijker kan een mens niet worden, Toch heeft sinds kort mijn burgelijkheid echt zn toppunt bereikt! schoonmaken, wassen en boodschappen doen was nog tot zover, maar het toppunt is: ik ga mn eigen interieurkussentjes en misschien ooit ook wel kledingstukken naaien op een NAAIMACHINE!! Volgende week ben ik jarig en ik had een grote cadeau wens: ik wilde nu ook zelf creatieven met stofjes op een naaimachine...sinds vorige week staat ie nu te pronken op tafel. Ik moet mn tante nog ff vragen het e.e.a. uit te leggen, maar dan gaat het gebeuren:

 

 Help, ik wordt (echt heel erg) burgelijk!!

 

Ik denk dat ik één van de weinige jongeren ben die psalmen en gezangen mooi vindt. Natuurlijk is de melodie vaak langzaam en de tekst niet echt van deze tijd. Maar toch kan ik tijdens de kerkdienst enorm genieten van de ouderwetse psalmen (en dan nog het liefst die van de oude statenvertaling) Zoals ik eerder al schreef, heeft koning David over alle gemoedstoestanden die een mens kan hebben, geschreven. De psalmen die we in de dienst zingen, sluiten dus vaak prachtig aan bij de preek. Want, heb je al eens echt goed gekeken naar de tekst? Hoe waardevol en hoe betekenisvol zijn die?!

 

Even een paar voorbeelden:

 

 

 

Naast psalmen heb je ook ouderwetse gezangen. Supersaai misschien, maar zoooo mooi. Kijk maar:

 

  Met een rustig, kalme moed."

 

Moderne liederen zijn misschien veel hipper, maar alleen dit 'doodouderwetse' nummer heeft mij door een moeilijke periode in mijn leven geholpen.

 

Maar ook moderne opwekking is soms heerlijk!! Even gewoon lekker luisteren en meezingen, zonder je intensief te moeten concentreren op de tekst is fijn. Als ik bezig ben met het huishouden, is opwekking vaak de muziek die aanstaat.

 

Het is dus allebei waardevol. Zowel de ouderwetse gezangen en psalmen, als de moderne, hippe opwekking....weet je, eigenlijk moet je een tussenweg hebben! de diepgang van de psalmen en de muziek van de opwekkingsnummer. Dat bedachten de bandleden van Sela voordat ze begonnen met hun band. Gisteren mochten we ze voor het eerst horen. Wat uit die gedachte voortgekomen is, is echt prachtig!! Sela heeft er een nieuwe fan bij!!

 

Ik kan al heel lang geen Youtube filmpjes op mn weblog zetten...heeeeeel irri! Maargoed, daarom hier maar even de link. Luister en geniet!:

 http://www.youtube.com/watch?v=0rQcj1oOgkA