|
Mijn woorden zullen nooit op vleugels drijven
waarmee een adelaar opstijgt, hoog boven het land.
Ze zullen wel veel dichter bij de aarde blijven,
wat fladderen misschien, dichtbij je hand.
Als ze dan maar wat troost, wat sterkte geven,
als je weer de kleine vreugden ziet
die God verborgen heeft in ieder leven
al zien we dat, door eigen schuld, vaak niet.
Al denk je: Zonder vreugde is mijn lot
ze zijn er toch: de vlindertjes van God.
Zo hoop ik dat mijn woorden zullen wezen;
Met iets van blijdschap, iets van licht erin.
Zodat ze duidelijk voor ieder zijn te lezen
en ieder weten zal: mijn leven heeft een zin.
Wat er dan in de toekomst mag gebeuren,
al wordt het avond, al verdwijnt het licht,
bedenk, dat in het donker bloemen sterker geuren,
Gods vlinder vouwt Zijn vleugels even dicht.
Maar 't wordt weer morgen, God heeft het beloofd.
En kijk: Zijn vlinders vliegen vlak om je hoofd!
Gedicht: Nel Benschop
Ik heb wat met vlinders. de symboliek van dat ze van lelijke rups veranderen in een prachtige vlinder raakt me altijd. Dit gedicht las ik vandaag en ik vond het heel mooi.
| 
)
